Hollanda Merkez Bankası (DNB), New York'ta bulunan 78 tondan fazla altın rezervi ile Kanada'daki 7 tonluk varlığını Londra'ya taşıdı. Banka, kararını artan jeopolitik istikrarsızlık ve krizlere hazırlık kapasitesini güçlendirme ihtiyacıyla gerekçelendirdi. Bu transfer, Avrupa merkez bankalarının altın saklama tercihlerini yeniden değerlendirdiği broader bir eğilimin parçası olarak öne çıkıyor.
Avrupa'da saklama tercihleri değişiyor
Fransa, Temmuz 2025 ile Ocak 2026 arasında New York Merkez Bankası'nda (New York Fed) tuttuğu altınların tamamını çekti. New York Fed, yabancı hükümetler, merkez bankaları ve uluslararası kuruluşlar adına altın saklıyor; kasalardaki toplam miktar tarihi zirvesinin yaklaşık yarısı düzeyinde. İkinci Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında artan bu rezervler, 1970'lerin başında zirveye ulaşmış, ABD'nin doların altına dönüştürülebilirliğine son vermesinin ardından azalmaya başlamıştı.
DNB Başkanı Olaf Sleijpen, Londra'nın dünyanın en büyük fiziki altın ticaret merkezlerinden biri olduğunu belirterek, İngiltere Merkez Bankası'nda tutulan rezervlere erişimin daha kolay olacağını ifade etti. Rezervleri kullanmaya ihtiyaç duymamayı umduklarını ancak dayanıklılık ve kriz hazırlığını artırmak zorunda kaldıklarını kaydetti.
Almanya ve İtalya'da bazı milletvekilleri de ABD'de tutulan altınların daha fazlasının ülke dışına taşınmasını talep ediyor. Taleplerin gerekçesi olarak ABD'nin Avrupa'ya yönelik politikaları ve Grönland konusundaki açıklamaları gösteriliyor. Buna karşılık Almanya Merkez Bankası, New York'taki altınların güvenliğine ilişkin endişeleri reddediyor ve ABD'nin finans piyasalarına duyulan güveni zedeleyecek bir adımın kendi çıkarlarına da zarar vereceği görüşünü dile getiriyor.
Geçmişteki büyük transferler
Dünya Altın Konseyi verilerine göre Almanya, 2000 yılında Londra'dan Frankfurt'a 930 ton altın transfer etti. Ülke, 2013-2017 döneminde New York ve Paris'ten toplam 674 ton altını Frankfurt'a taşıdı. Hollanda da 2014 yılında New York'tan Amsterdam'a 122,5 ton altın getirmişti.
- Avusturya, 2015-2018 döneminde Londra'dan 90 ton altınını ülkesine taşıdı.
- Venezuela, 2011-2012 yıllarında yaklaşık 160 tonluk rezervini geri getirdi.
- Hindistan, 2023'ten itibaren yurt dışındaki altın rezervlerini ülkesine taşıma işlemlerini hızlandırdı.
Dünya Altın Konseyi Kıdemli Analisti Krishan Gopaul, rezervlerin yeniden konumlandırılmasının geçmişte de görüldüğünü, ancak son dönemdeki hareketliliğin daha karmaşık nedenlere dayandığını belirtti. Gopaul'a göre jeopolitik belirsizlikler, altınların hangi ülkenin hukuki yetki alanında bulunduğu ve kriz sırasında rezervlere nasıl erişileceği sorularını öne çıkarıyor.
Saklama kararlarında üç temel unsur etkili oluyor: altının bulunduğu ülkenin siyasi, hukuki ve finansal koşullarından kaynaklanan saklama riskleri; kriz dönemlerinde hızlı erişim; ve gerektiğinde altının kolayca alınıp satılabilmesini sağlayan piyasa likiditesi. Bazı merkez bankaları kendi ülkelerindeki saklama kapasitesini artırırken, bazıları rezervlerini birden fazla yabancı finans merkezine dağıtıyor. Bu yaklaşım, tek bir saklama noktasına bağımlılığı azaltma arayışını yansıtıyor. Gopaul, altınların taşınmasının satış hazırlığı anlamına gelmediğini vurgulayarak, güvenli saklamanın yanında erişilebilirlik ve işlem yapabilme kapasitesinin de önem kazandığını kaydetti.