Ulusal Madencilik Derneği Başkanı ve CEO'su Rich Nolan'a göre Trump'ın ikinci yönetimi, on yıllardır görmezden gelinmekten veya engellenmekten şikâyet eden bir sektörle Washington'un ilişkisini kökten değiştirdi. Görevdeki ikinci yılın sonuna kadar federal hükümet projeleri hızlandırılmış izin süreçlerinden geçirdi, mineral şirketlerinde ortaklık payları aldı, fiyat tabanları ve alım taahhütleri sundu, kredi ve hibeleri genişletti ve mineral güvenliğini ABD ekonomi ile savunma politikasının merkezine yaklaştırdı.
Project Vault da kavramdan fiziksel stok aşamasına geçti. Ekim ayında emtia tüccarı Mercuria, Demokratik Kongo Cumhuriyeti'nden ABD'nin Körfez ve Doğu kıyılarındaki depolara 12.000 ton bakır sevk etti; bu girişime yapılan ilk açıklanan bakır sevkiyatı oldu. Nolan, "Bu, ABD hükümetinin tutumunda bir devrim" diyerek sektörün bir yıl öncesine göre belirgin biçimde farklı bir konumda olduğunu belirtti.
Ancak bu itici güç, çok daha öngörülemez bir başkanlığın içinde ilerliyor. Yönetim, Kanada ile -ABD'nin en büyük ihracat pazarı ve en önemli mineral tedarikçilerinden biri- yaşadığı zarar verici gümrük vergisi çatışması dahil ticari anlaşmazlıkları tırmandırdı. Yönetim ayrıca çevre korumalarını geri çekti ve proje onaylarını hızlandırdı; bu da eyaletlerden ve çevre gruplarından yasal tepkilere yol açtı.
Bu tabloda, konuya ilişkin görülen dört sektör ve politika uzmanı kökten farklı değerlendirmeler sundu. Atlantic Council'e bağlı Global Energy Center Araştırma ve Programlar Direktörü Reed Blakemore, genişletilen federal araç setini "gerçekten yeni ve gerçekten yapıcı" olarak nitelendirirken, proje bazlı desteğin tek başına Çin ile rekabet edebilecek tedarik zincirleri kuramayacağı uyarısında bulundu. Bipartisan Policy Center kıdemli politika analisti Zahava Urecki, mineral güvenliğini ön plana çıkardığı için yönetimi övdü, ancak finansman araçları, işleme stratejisi ve yürütme kararlarının kalıcı olup olmayacağını sorguladı. Earthworks'te kıdemli politika avukatı olan Aaron Mintzes ise hükümet ortaklıklarının çıkar çatışmaları yarattığını ve hızlandırılmış izin süreçlerinin çevresel ile yerli hakları zayıflattığını savunarak değişiklikleri çok daha eleştirel görüyor.
Dört uzman da bir noktada birleşiyor: deneyim henüz tamamlanmadı. Çin hâlâ kritik işleme aşamalarına hâkim ve Washington'un yeni madencilik politikasının kalıcı tedarik zincirleri üretip üretmeyeceği asıl testi oluşturacak. Nolan, izin süreçlerinin sadeleştirilmesi ve şeffaflık çabalarının meyve verdiğini, FAST-41 izin programı kapsamında projelerin gelenekselden çok daha fazla koordinasyon ve destekle ilerlediğini, ancak kapsamlı değişim için Kongre'den izin reformu gerektiğini belirtti.
Blakemore, yaklaşımı önceki yönetimin vergi kredisi ve hibelere daha fazla dayanan politikasıyla karşılaştırarak, ortaklık paylarına, fiyat tabanları ve alım taahhütlerine yönelimin ABD'deki tedarik zinciri ekonomisini iyileştirmeye başlayacak uygun hükümet müdahalelerini yarattığını söyledi. Aynı zamanda sınırlı ortaklık paylarının stratejik varlıkların yabancı devlet desteğinden kaynaklanan çarpık piyasalarda hayatta kalmasına yardımcı olabileceğini, ancak ABD'nin Çin'i sübvansiyon yarışında geçemeyeceğini vurguladı. Urecki ise birçok politika değişikliğinin etkisinin yıllar içinde anlaşılacağını hatırlattı.