Hindistan kabinesi, yerli bir tedarik zinciri kurmak amacıyla şebeke ölçekli batarya depolamasına 145 milyar rupi (1,5 milyar dolar), lityum ve nikel işlemeye ise 28,14 milyar rupi destek onayladı. Önlemler, batarya hammaddelerine yönelik talebi ve bu hammaddeleri arz edecek tesisleri aynı anda destekliyor.
Enstitü for Energy Economics and Financial Analysis'ta (IEEFA) enerji analisti olan Kaira Rakheja, Hindistan'ın mineral stratejisine ilişkin Mayıs ayındaki değerlendirmesinde, "hammadde belirsizliği, fiyat oynaklığı ve küresel aşırı kapasite gibi orta akış darboğazlarının rafine etme ve işleme yatırımlarını caydırdığını" belirtti. Yeni destek, araştırmacıların tespit ettiği finansman boşluğunu giderirken, işleme kapasitesi inşa etmek bu tesisleri besleyecek mineralleri güvence altına almıyor. Maden şirketleri için Hindistan, Çin dışında yeni bir müşteri olabilir; bu fırsatı yatırıma dönüştürmek, hem Hindistan'daki işleyiciler hem de yurt dışı üreticiler için işleyecek arz anlaşmalarını gerektiriyor.
Depolama programı, 2030-31 mali yılına kadar 92 gigawatt-saat kapasiteyi hedefliyor; bunun 30 GWh'si asgari %40 yerli içerik şartını taşıyan bataryalardan oluşuyor. Program ayrıca 60 GWh pompalı hidroelektrik ve 2 GWh alternatif depolama teknolojilerini destekliyor. Desteklenen kapasitenin büyük bölümü pompalı hidrodan oluşurken, batarya depolamada lityum demir fosfat (LFP) bataryalar baskın; bu bataryalar katotlarında nikel veya kobalt gerektirmiyor. Uluslararası Enerji Ajansı, LFP'nin batarya enerji depolama sistemlerindeki payını %90'ın üzerinde açıklıyor.
Ayrı işleme programı kapsamında sübvansiyonlar, beş yıl içinde dört tesiste uygun yatırımın %30'unu karşılayacak. İki lityum tesisinin her birinin en az 30.000 ton, iki nikel tesisinin her birinin ise en az 50.000 ton kapasiteye sahip olması gerekiyor. Duyuru, bu tonajların hammaddemi, bitmiş bileşik mi yoksa içerilen metal mi olduğunu ve kapasitenin hangi dönemde ölçüldüğünü belirtmedi. Program, cevherlerin ve ara ürünlerin yüksek saflıktaki bileşiklere dönüştürülmesini hedefliyor; kobalt, nikel yan ürünü olarak geri kazanılabilir.
Hindistan'ın işleme hedefleri, yabancı mineraller, teknoloji ve finansmana erişime bağlı; bu da yerli sübvansiyonların tek başına sağlayabileceğini sınırlıyor. Columbia Üniversitesi Küresel Enerji Politikası Merkezi'nde 28 Ekim'de yayımlanan analizde Zainab Usman ve Vivek Shastry, zengin kaynak ülkelerin kendi minerallerini kendilerinin işlemek istemesinin ve daha zengin ortakların imalatı elinde tutma eğiliminin bu stratejiyle rekabet ettiğini vurguladı.
Hindistan'ın önlemleri, mayıs ayında ABD ile imzalanan ve madencilik, işleme ve arz güvenliği alanında iş birliği çerçevesi kuran kritik mineraller anlaşmasını izliyor. IEEFA ve Climate and Sustainability Initiative araştırmacıları, mayıs ayındaki değerlendirmelerinde dalgalı fiyatlar, uzun proje süreleri ve belirsiz getirileri özel yatırımlar önündeki engeller olarak sıralamıştı. Usman ve Shastry ise ortak girişimler, uzun vadeli alım sözleşmeleri, teknoloji ortaklıkları ve seçici ortak yatırımı, Hindistan'ın tedarikçiler ve müşteriler için faydalı ilişkiler kurmasının yolları olarak öneriyor.